Psychoterapia Rzeszów


Psychoterapia poznawczo-behawioralna uznawana jest za jedną z najskuteczniejszych i jak dotąd najlepiej poznanych metod wykorzystywanych w postępowaniu terapeutycznym. Terapia ta znalazła swe zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych.

Obraz psychologii twarz korzenieDefinicja psychoterapii poznawczo-behawioralnej opiera się na założeniach opracowanych przez psychiatrę amerykańskiego pochodzenia Aarona Becka. Według jego koncepcji leczenia terapeutycznego, zachowanie, a także myśli i emocje człowieka są ze sobą ściśle związane oraz wzajemnie na siebie oddziałują. Wskutek tego powstają wzorce zachowań, które społecznie nie zawsze uznawane są za właściwe.

Wszelkiego rodzaju doświadczenia życiowe oraz towarzyszące im uczucia i emocje sprawiają, że każdy z nas uczy się konkretnych zachowań, które są wynikiem zaistniałych sytuacji oraz zdarzeń. Zdarza się, iż niektóre działania są wyuczone. Postępujemy w pewien sposób, ponieważ tak postępowali nasi rodzice lub inne osoby z naszego otoczenia. Nie zawsze jest to dobre. Nie zawsze też można je utożsamić z prawidłowymi wzorcami zachowań uznawanych w społeczeństwie. Mogą one, nawet nie bezpośrednio, ranić innych lub nas samych. 

Psychoterapia poznawczo-behawioralna umożliwia rozpoznanie zniekształconych lub nieprawidłowych zachowań wynikających z problemu niewłaściwego postrzegania świata. I to właśnie zaburzenia dotyczące owego nieprawidłowego postrzegania świata są przedmiotem terapii poznawczo-behawioralnej.

Dla kogo psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Psychoterapia poznawczo-behawioralna, jak już zostało wspomniane, jest jedną z najskuteczniejszych metod terapeutycznych w leczeniu zaburzeń psychicznych u dzieci i dorosłych o podłożu lękowym oraz depresyjnym. Zazwyczaj terapia ta wykorzystywana jest w leczeniu:

  • zaburzeń afektywnych:
    • zaburzeń depresyjnych,
    • zaburzeń afektywnych dwubiegunowych,
  • zaburzeń lękowych:
    • zaburzeń panicznych,
    • zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych,
    • zaburzeń stresu pourazowego,
  • zaburzeń odżywiania:
    • jadłowstrętu psychicznego (anoreksji),
    • żarłoczności psychicznej (bulimii),
  • schizofrenii,
  • uzależnień od substancji psychoaktywnych,
  • zaburzeń osobowości:
    • zaburzeń osobowości z pogranicza,
    • antyspołecznych zaburzeń osobowości,
    • tendencji samobójczych oraz samouszkodzeń.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna wykorzystywana jest także w trakcie leczenia depresji poporodowej, nerwic i fobii różnego rodzaju oraz lęków napadowych. Terapia w niektórych przypadkach stosowana jest w resocjalizacji więźniów.

Na czym polega psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Terapia poznawczo-behawioralna może być wykorzystywana jako samodzielna metoda pracy nad psychiką pacjenta lub też jako środek wspomagający leczenie farmakologiczne. Psychoterapia opiera się na osobistym kontakcie lekarza z pacjentem. W niektórych sytuacjach konieczny jest powrót do zdarzeń z przeszłości. 

Psychoterapia poznawczo-behawioralna zazwyczaj jest terapią krótkoterminową. Lekarz wraz z pacjentem próbują rozwiązać problem na kilkunastu - kilkudziesięciu sesjach terapeutycznych. Częstotliwość spotkań dobierana jest indywidualnie do każdego przypadku. Najczęściej jednak sesje odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu.

Terapia poznawczo-behawioralna polega na współpracy lekarza z pacjentem. Wspólna praca pozwala zrozumieć sytuację oraz problemy z niej wynikające, w tym też przyczynę zniekształconego postrzegania rzeczywistości. Leczenie opiera się na odnalezieniu bodźca, który wywołuje konkretne zachowanie pacjenta, a także sposobu myślenia podczas danej sytuacji (uważanej za bodziec). Ze sposobem myślenia nierozerwalnie związane są uczucia i emocje, które również należy zrozumieć. Pacjent dzięki współpracy z terapeutą jest w stanie uzmysłowić sobie korelację pomiędzy sytuacją, emocjami i myślami a sposobem zachowania (reakcją). Terapia pozwala zrozumieć pacjentowi jego nieprawidłowy, wynikający z niewłaściwej interpretacji rzeczywistości sposób zachowania, by w konsekwencji przekonać, iż nieprawidłowe postrzeganie świata można zmienić dzięki pracy nad sobą oraz wykształceniu nowych nawyków.

Terapia poznawcza dotyczy badania procesów nadawania znaczenia bodźcom.  Z kolei behawioralna część terapii to praca nad oduczeniem niewłaściwych reakcji, w celu zastąpienia ich nowym, prawidłowym sposobem zachowania. Podczas psychoterapii pacjent wypracowuje nowe nawyki, co pozwala wykształcić zupełnie inną reakcję na bodźce.

Zalety psychoterapii poznawczo-behawioralnej

Opinie dotyczące psychoterapii poznawczo-behawioralnej ze względu na wysoką skuteczność tej metody są bardzo dobre. Potencjał terapii został potwierdzony licznymi badaniami klinicznymi. Jej główną zaletą jest wykształcenie samoświadomości pacjenta, który po zakończonej terapii jest w stanie kontrolować swoje zachowanie. Jest to możliwe dzięki zrozumieniu sposobu postępowania, oduczeniu niewłaściwych działań na rzecz tych prawidłowych. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pozwala również zwiększyć samoocenę pacjenta, co pozytywnie wpływa na jakość jego życia.