Terapia Centrum - Psychoterapia Rzeszów - informacje praktyczne



W naszym gabinecie Psychoterapia prowadzona jest w nurcie poznawczo-behawioralnym uznawanym jest za jedną z najskuteczniejszych i jak dotąd najlepiej poznanych metod wykorzystywanych w postępowaniu terapeutycznym. Terapia ta znalazła swe zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. 

Przed rozpoczęciem terapii zawsze zapytaj o wykształcenie i historię pracy psychoterapeuty - w naszym gabinecie pracują jedynie osoby certyfikowane które "na codzień" zajmują się praktyką w jednostkach medycznych takich jak szpitale, hospicja etc.

Pierwsze spotkanie z psychoterapeutą 

Obraz psychologii twarz korzenieNa pierwszym spotkaniu z psychologiem (psychoterapeutą) zazwyczaj następuje rozpoznanie problemu, z którym dana osoba zgłasza się oraz zaproponowanie dostępnych metod leczenia. Terapeuta może zaproponować kolejne spotkanie, rozpoczęcie psychoterapii pod jego opieką lub też ewentualną konsultację u innego lekarza (zwłaszcza gdy występuje prawdopodobieństwo rozwoju innej choroby). Podczas pierwszego spotkania to zazwyczaj terapeuci są stroną bardziej aktywną - zadają pytania, aby lepiej zrozumieć powód wizyty oraz problem osoby, która zdecydowała się na podjęcie leczenia. Specjalista zadaje pytania dotyczące tego, co może być istotne w danym przypadku.

 

Na pierwszym spotkaniu z psychoterapeutą osoba zgłaszająca się na terapię opowiada, z jakim problemem się boryka. Terapeuta jest wówczas w stanie zaproponować formy leczenia dopasowane do danej sytuacji lub wskazać inną instytucję, która powinna ową pomoc zaproponować.


Często psychologowie podczas rozmowy robią notatki lub proszą o dane do dokumentacji. Bez obaw, wszystko objęte jest pełną dyskrecją, nikt postronny nie ma dostępu do notatek terapeuty. Po rozmowie pacjent może podjąć decyzję, czy dany psychoterapeuta spełnia jej oczekiwania, czy dobrze czuje się w jego towarzystwie, czy będzie w stanie otwarcie porozmawiać z nim o swoich problemach itp. Jeżeli mamy jakieś obawy lub pytania - pytajmy. Terapeuta jest po to, aby nam pomóc, o ile pomoc ta leży w jego kompetencjach i możliwościach. 
 

Ile zazwyczaj trwa rozmowa z psychologiem w terapii indywidualnej? 

Rozmowa indywidualna trwa najczęściej ok. 1 h. Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacji. Kolejne rozmowy z psychoterapeutą mają na celu wyodrębnienie problemu, pomoc w zrozumieniu go przez pacjenta oraz - w zależności od rodzaju terapii - zaproponowanie i wdrożenie sposobów leczenia.  

Rozmowa z psychologiem - o co mogę zapytać? 

Osoba zgłaszająca się z problemem do psychologa (psychoterapeuty) może i powinna zadawać pytania. Terapeuta może odpowiedzieć na pytania dotyczące m.in. istoty psychoterapii, na czym ona polega, potencjalnego czasu leczenia, sposobów leczenia, swoich kompetencji zawodowych. Psychologa (psychoterapeuty) nie powinniśmy jednak pytać o jego życie osobiste, poglądy polityczne, religijne itp. 

Jakich pytań się spodziewać?

Myśli dotyczące pytań, których możemy spodziewać się w gabinecie psychologa lub psychoterapeuty, dotykają prawdopodobnie każdą osobę, która nosi się z zamiarem udania się do powyższego specjalisty. Terapeuta tak naprawdę może pytać o różne rzeczy, które umożliwią mu właściwe zrozumienie sytuacji oraz problemu, z którym dana osoba się do niego zgłosiła. Najczęściej pytania dotyczą: 

  • powodu zgłoszenia do specjalisty, 
  • oczekiwań osoby zgłaszającej (np. co chciałaby zmienić),
  • dlaczego osoba zgłaszająca postanowiła zgłosić się do psychoterapeuty (psychologa) akurat w tym momencie, 
  • doświadczeń życiowych, które mogły wpłynąć na problem, z którym dana osoba zgłasza się do specjalisty. 

Psychoterapia w nurcie poznawczo behawioralnym

Definicja psychoterapii poznawczo-behawioralnej opiera się na założeniach opracowanych przez psychiatrę amerykańskiego pochodzenia Aarona Becka. Według jego koncepcji leczenia terapeutycznego, zachowanie, a także myśli i emocje człowieka są ze sobą ściśle związane oraz wzajemnie na siebie oddziałują. Wskutek tego powstają wzorce zachowań, które społecznie nie zawsze uznawane są za właściwe.

Wszelkiego rodzaju doświadczenia życiowe oraz towarzyszące im uczucia i emocje sprawiają, że każdy z nas uczy się konkretnych zachowań, które są wynikiem zaistniałych sytuacji oraz zdarzeń. Zdarza się, iż niektóre działania są wyuczone. Postępujemy w pewien sposób, ponieważ tak postępowali nasi rodzice lub inne osoby z naszego otoczenia. Nie zawsze jest to dobre. Nie zawsze też można je utożsamić z prawidłowymi wzorcami zachowań uznawanych w społeczeństwie. Mogą one, nawet nie bezpośrednio, ranić innych lub nas samych. 

Psychoterapia poznawczo-behawioralna umożliwia rozpoznanie zniekształconych lub nieprawidłowych zachowań wynikających z problemu niewłaściwego postrzegania świata. I to właśnie zaburzenia dotyczące owego nieprawidłowego postrzegania świata są przedmiotem terapii poznawczo-behawioralnej.

 

Dla kogo psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Psychoterapia poznawczo-behawioralna, jak już zostało wspomniane, jest jedną z najskuteczniejszych metod terapeutycznych w leczeniu zaburzeń psychicznych u dzieci i dorosłych o podłożu lękowym oraz depresyjnym. Zazwyczaj terapia ta wykorzystywana jest w leczeniu:
 

  • zaburzeń afektywnych:
    • zaburzeń depresyjnych,
    • zaburzeń afektywnych dwubiegunowych,
  • zaburzeń lękowych:
    • zaburzeń panicznych,
    • zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych,
    • zaburzeń stresu pourazowego,
  • zaburzeń odżywiania:
    • jadłowstrętu psychicznego (anoreksji),
    • żarłoczności psychicznej (bulimii),
  • schizofrenii,
  • uzależnień od substancji psychoaktywnych,
  • zaburzeń osobowości:
    • zaburzeń osobowości z pogranicza,
    • antyspołecznych zaburzeń osobowości,
    • tendencji samobójczych oraz samouszkodzeń.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna wykorzystywana jest także w trakcie leczenia depresji poporodowej, nerwic i fobii różnego rodzaju oraz lęków napadowych. Terapia w niektórych przypadkach stosowana jest w resocjalizacji więźniów.

Na czym polega psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Terapia poznawczo-behawioralna może być wykorzystywana jako samodzielna metoda pracy nad psychiką pacjenta lub też jako środek wspomagający leczenie farmakologiczne. Psychoterapia opiera się na osobistym kontakcie lekarza z pacjentem. W niektórych sytuacjach konieczny jest powrót do zdarzeń z przeszłości. 

Psychoterapia poznawczo-behawioralna zazwyczaj jest terapią krótkoterminową. Lekarz wraz z pacjentem próbują rozwiązać problem na kilkunastu - kilkudziesięciu sesjach terapeutycznych. Częstotliwość spotkań dobierana jest indywidualnie do każdego przypadku. Najczęściej jednak sesje odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu.
symbol psychologii

Psychoterapia polega na współpracy lekarza z pacjentem. Wspólna praca pozwala zrozumieć sytuację oraz problemy z niej wynikające, w tym też przyczynę zniekształconego postrzegania rzeczywistości. Leczenie opiera się na odnalezieniu bodźca, który wywołuje konkretne zachowanie pacjenta, a także sposobu myślenia podczas danej sytuacji (uważanej za bodziec). Ze sposobem myślenia nierozerwalnie związane są uczucia i emocje, które również należy zrozumieć. Pacjent dzięki współpracy z terapeutą jest w stanie uzmysłowić sobie korelację pomiędzy sytuacją, emocjami i myślami a sposobem zachowania (reakcją). Terapia pozwala zrozumieć pacjentowi jego nieprawidłowy, wynikający z niewłaściwej interpretacji rzeczywistości sposób zachowania, by w konsekwencji przekonać, iż nieprawidłowe postrzeganie świata można zmienić dzięki pracy nad sobą oraz wykształceniu nowych nawyków.

Psychoterapia to forma leczenia, która opiera się na bezpośrednim kontakcie pacjenta oraz psychoterapeuty. Jej zaletą jest możliwość przeprowadzenia szczerej i swobodnej rozmowy bez udziału osób trzecich. Psychoterapia indywidualna jest skuteczną formą leczenia, o ile pacjent wyraża chęć rozwiązania swoich problemów, pracuje nad sobą oraz systematycznie uczestniczy w terapii. Rozmowa z psychoterapeutą, zwłaszcza w przypadku osób, które dopiero rozpoczynają terapię, może być sytuacją stresującą. Oto kilka wskazówek, które pomogą uczynić pierwszą wizytę u psychoterapeuty łatwiejszą i mniej stresującą. Jak się do niej przygotować? Czego się spodziewać? Postaramy się odpowiedzieć na te i inne pytania.  

Terapia poznawcza dotyczy badania procesów nadawania znaczenia bodźcom.  Z kolei behawioralna część terapii to praca nad oduczeniem niewłaściwych reakcji, w celu zastąpienia ich nowym, prawidłowym sposobem zachowania. Podczas psychoterapii pacjent wypracowuje nowe nawyki, co pozwala wykształcić zupełnie inną reakcję na bodźce.

 

Kontrakt terapeutyczny - co to jest?

Kontrakt terapeutyczny (psychoterapeutyczny) to swoistego typu dokument. Stanowi umowę (pisemną lub ustną) pomiędzy psychologiem a pacjentem. Jego zadaniem jest określenie szczegółów dotyczących terapii indywidualnej, zazwyczaj jego warunki zostają ustalone w początkowej fazie terapii. W kontakcie terapeutycznym powinny zostać zawarte informacje o:

1.    celu spotkać z psychologiem (psychoterapeutą), 
2.    zaproponowanych metod leczenia, 
3.    szacunkowym czasie trwania terapii, 
4.    miejscu odbywania się spotkań (zazwyczaj jest to gabinet psychologa / psychoterapeuty), 
5.    częstotliwości spotkań,
6.    czasie trwania pojedynczej sesji terapeutycznej, 
7.    ewentualnych warunkach odwoływania spotkań, 
8.    wysokości opłat za prowadzone sesje terapeutyczne, 
9.    sposobach komunikowania się pomiędzy terapeutą a pacjentem, 
10.    wykorzystywanym sprzęcie podczas spotkań (np. dyktafon, kamera). 

Kontrakt psychoterapeutyczny z pozoru może wydawać się zbędną biurokracją. Tak naprawdę stanowi jednak zabezpieczenie jakości usług świadczonych przez terapeutę oraz komfortu spotkań. Dzięki temu, iż na początku terapii obu stronom znane są szczegóły terapii, w późniejszych jej fazach współpraca na linii pacjent - terapeuta przebiega płynnie, zgodnie z oczekiwaniami obu stron.

 

Zalety psychoterapii poznawczo-behawioralnej

Opinie dotyczące psychoterapii poznawczo-behawioralnej ze względu na wysoką skuteczność tej metody są bardzo dobre. Potencjał terapii został potwierdzony licznymi badaniami klinicznymi. Jej główną zaletą jest wykształcenie samoświadomości pacjenta, który po zakończonej terapii jest w stanie kontrolować swoje zachowanie. Jest to możliwe dzięki zrozumieniu sposobu postępowania, oduczeniu niewłaściwych działań na rzecz tych prawidłowych. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pozwala również zwiększyć samoocenę pacjenta, co pozytywnie wpływa na jakość jego życia.