Leczenie chorób psychicznych


Choroby psychiczne dotykają ludzi na całym świecie. Właściwe i szybkie rozpoznanie nie zawsze jest łatwe, ponieważ osoby chore często zwlekają z udaniem się do lekarza w obawie przed tym, że będą negatywnie postrzegane przez społeczeństwo lub po prostu nie są świadome rozwijającego się zaburzenia psychicznego. Nieleczone choroby psychiczne negatywnie wpływają na codzienne funkcjonowanie osób nimi dotkniętych, niekorzystnie oddziałując na życie prywatne i zawodowe.

Symptomy zaburzeń psychicznych mogą przybierać różnorodną formę. Niemniej jednak wszystkie oddziałują na takie strefy jak: myślenie, emocje oraz zachowanie. Niepokojącymi objawami, które powinny wzbudzić naszą czujność, są m.in.: agresja, nadpobudliwość, długotrwały smutek i przygnębienie, brak wiary w siebie i własne możliwości, niskie samopoczucie, rozdrażnienie oraz myśli samobójcze.

Rodzaje chorób psychicznych

Choroby psychiczne obejmują szereg schorzeń. Ich przyczynyoraz objawy bywają różnorodne. Poniżej znajduje się krótka charakterystyka podstawowych chorób o podłożu psychicznym.

Zespoły otępienne to zaburzenia psychiczne, które dotykają głównie osoby starsze. Są one związane z zaburzeniami funkcji poznawczych. Objawiają się między innymi pogorszeniem pamięci i koncentracji. W niektórych przypadkach może dojść do tego, że pacjent nie będzie w stanie samodzielnie funkcjonować. Wśród zespołów otępiennym wyróżnia się: chorobę Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy'ego, otępienie czołowo-skroniowe, chorobę Picka, chorobę Parkinsona oraz inne.

Zaburzenia afektywne obejmują zaburzenia psychiczne, które dotyczą głównie zmian nastroju o podłożu patologicznym. Najczęściej spotykanymi schorzeniami tego rodzaju są: depresja (polega na obniżeniu nastroju) oraz mania lub hipomania (polega na podwyższeniu nastroju). Zaburzeniom afektywnym towarzyszą między innymi zaburzenia aktywności, zachowania, myślenia, rytmów biologicznych.

Schizofrenia to choroba przewlekła, która wymaga leczenia. Przejawia się zmienionym chorobowo, niewłaściwym postrzeganiem, odbiorem oraz oceną otaczającej rzeczywistości. Pacjenci cierpiący na schizofrenię zazwyczaj nie potrafią dokonywać krytycznej i realistycznej oceny samego siebie, otoczenia oraz relacji z innymi ludźmi. Istnieje kilka rodzajów schizofrenii, m.in.: paranoidalna, katatoniczna, prosta, niezróżnicowana i hebefreniczna. W Polsce najczęściej diagnozowana jest schizofrenia paranoidalna.

Zaburzenia urojeniowe nazywane są również paranoją, zespołem urojeniowym lub uporczywymi zaburzeniami urojeniowymi. Ich charakterystyczną cechą jest występowanie pojedynczego urojenia lub ich zespołu. Towarzyszą temu zaburzenia osobowości oraz intelektu. Schorzenie to może skutecznie utrudniać codzienne funkcjonowanie człowieka. Osoba chora może być przekonana o tym, że jest śledzona, obgadywana przez wszystkich, zdradzana przez partnera, śmiertelnie chora itp.

Zaburzenia odżywiania to zaburzenie psychiczne, które najczęściej dotyka osoby młode (nastolatków, młodych dorosłych). Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) charakteryzuje się uporczywym dążeniem do zmniejszenia masy ciała. Osoby dotknięte tym zaburzeniem nie zaprzestają odchudzania, nawet gdy ich organizm jest już wyniszczony i wychudzony. Bulimia (żarłoczność psychiczna) odznacza się niekontrolowanymi napadami objadania się, po których osoba chora prowokuje wymioty, głodzi się lub stosuje środki przeczyszczające.

Zaburzenia nerwicowe (nazywane również zaburzeniami lękowymi) charakteryzują się doświadczaniem przez pacjentów nieuzasadnionego lęku. Wśród najczęściej występujących wyróżnia się: zespół lęku uogólnionego, zaburzenia lękowe z napadami paniki, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (nerwica natręctw) oraz różnego rodzaju fobie (m.in. fobia społeczna, agorafobia, arachnofobia, klaustrofobia, tokofobia, demofobia, antropofobia). Zaburzenia nerwicowe mogą być również wynikiem reakcji na silny stres (np. zaburzenia stresu pourazowego - PTSD, zaburzenia adaptacyjne).

Szczególną grupą są zaburzenia psychiczne typowe dla dzieci. Wymienić w tym przypadku należy m.in.: zaburzenia zachowania, zaburzenia lękowe, zespół nadpobudliwości ruchowej (np. ADHD), mutyzm, zaburzenia rozwoju (np. zespół Aspergera, autyzm) oraz moczenie nocne.

Choroby psychiczne - leczenie

Choroby psychiczne powinny być rozpoznane we wczesnym stadium ich rozwoju. Konieczne jest szybkie podjęcie leczenia. Niektóre osoby chore nie dopuszczają do siebie myśli, iż objawy, z którymi się borykają, są oznaką schorzenia o podłożu psychicznym. Wówczas nieoceniona jest pomoc rodziny oraz najbliższych.

Leczenie chorób psychicznych prowadzone jest pod okiem psychiatry lub psychologa. W niektórych przypadkach konieczne jest włączenie farmakologii (m.in. leków antydepresyjnych, leków poprawiających nastrój). Sposobem leczenia chorób psychicznych jest również psychoterapia. Wysoką skutecznością w przypadku wielu schorzeń o podłożu psychicznym odznacza się terapia poznawczo-behawioralna. Niektórzy pacjenci uczestniczą także w grupach wsparcia.

Pomocnymi metodami w leczeniu chorób psychicznych mogą okazać się: aromaterapia, akupunktura, masaż relaksujący. Niemniej jednak niezbędnym elementem skutecznego leczenia jest wsparcie osób najbliższych.